ECORunners stellen zichzelf voor, deze keer: Egbert Masselink

facebooktwittergoogle_plusredditlinkedinmailfacebooktwittergoogle_plusredditlinkedinmail

Egbert Masselink

En toen was het april. Snel nog even checken: wanneer moest mijn stukje ook al weer ingeleverd zijn ? Deze week, dus tijd om mijzelf eens voor te stellen.

Mijn naam is Egbert Masselink, ik ga dit jaar voor de 2e keer mee met het Ecorunnersteam als fietser/navigator. Geboren en getogen in Apeldoorn, getrouwd en vader van 2 jongens (Daan en Tim). Ik heb veel en lang aan sport gedaan (met name voetballen) totdat een dubbele hernia in februari 2007 een eind maakte aan de feestvreugde. Herstellen en opnieuw beginnen en zorgen dat je dus weer fit wordt. Voetballen en sporten op een harde ondergrond was eigenlijk geen optie meer en vanaf die periode ben ik dus gaan fietsen, eerst kleinere stukken van een kilometertje of 20, daarna steeds grotere ronden.

Hardlopen gaat ‘em nooit meer worden, de rondjes op de sportschool (alhoewel rondjes, op de loopband kun je alleen recht vooruit en echt ver kom je ook niet) onder begeleiding van onder andere Twan, zijn nog wel “lekker” om even mee te pakken. Alleen is fietsen inmiddels meer mijn ding geworden. Maar hoe kwam ik dan bij de Ecorunners terecht ?

Het zal ongeveer half december 2013 zijn geweest toen ik een telefoontje kreeg van René Heupink (één van de chauffeurs van de vorige editie van de Roparun)… Ze hadden een teambijeenkomst gehad en waren voor de Roparun van 2014 nog op zoek naar een fietser…”Of ik zin had om mee te doen ?” Met een licht verhoogde hartslag gaf ik aan daar heel even over na wilde denken en met de belofte dat ik zo snel mogelijk iets van me zou laten horen hing ik op. Voordat het schermpje van de telefoon goed en wel aangaf dat het gesprek beëindigd was wist ik eigenlijk al wel wat het zou gaan worden. Ik ga een Roparunner worden, als fietser weliswaar maar toch….

Daar heb ik dus geen moment spijt van gehad. Bij de editie van 2013 was ik als “volger” via de diverse sociale media al redelijk onder de indruk van de omvang van het evenement. Maar met name de doelstelling en het motto van de Roparun “Leven toevoegen aan de dagen waar vaak geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven” sprak mij aan. Door middel van een sportieve prestatie zou ik een steentje mogen bijdragen aan het goede doel van de Roparun 2014! Tijdens de run en ná de finish in Rotterdam bleek ook maar weer dat het hele evenement veel losmaakt bij de deelnemers en iedereen die erbij betrokken is.

Het is echt een avontuur voor het leven, met een lach en een traan. Wat het voor mij ook bijzonder maakte was het feit dat ook mijn vader (Joop) bij het team was gevoegd als begeleider/kwartiermaker. Dat heeft dus wel iets als je vervolgens samen over de Coolsingel aan het eind van de tocht richting de finish gaat. Dat was ook het moment waarop we meteen besloten dat het niet bij die ene keer zou blijven. En zo komt het dat we ook dit jaar weer met volle overgave en overtuiging er voor gaan met z’n allen! Met een ontzettend leuk en enthousiast team van mensen die allemaal hun eigen redenen hebben om zich in te zetten voor dit fantastische doel.

Extra leuk voor mij is dat ook Nicole (voor onze band…lees háár blog) deel uitmaakt van het team. Iemand die namelijk in Alaska rennend achter een beer aangaat voor een goede foto én dit overleeft, past zeker goed bij ons. Dán ben je pas een echte (eco)runner…!

Ten slotte nog even dit. Een evenement als dit vergt veel organisatie. We hebben gelukkig een paar geweldige mensen die dit jaar ‘de kar’ trekken. Daarom wil ik toch nog even apart Luc, Twan en Marianne noemen die vanaf het begin van deze editie het voortouw hebben genomen en er in geslaagd zijn een top-team te smeden. “Keigaaf” zoals ze in Brabant zouden zeggen !

Maar we zijn helemaal niets zonder jullie steun. Dus dit is gericht aan al die mensen die ons volgen en onze belevenissen en blogs lezen via deze site: kom ons (en al die andere teams die zich hiervoor inzetten) aanmoedigen ! In Apeldoorn gaan we weer een mooie doorkomst beleven. Steun de Ecorunners, steun de Roparun. Het is en blijft hard nodig!

Misschien dat de Amerikaanse zangeres Melissa Etheridge het nog beter heeft kunnen verwoorden dan wie dan ook uit ons team. Waar we voor staan als Ecorunners is terug te vinden in één van haar nummers “I run for life”:

I run for hope

I run to feel

I run for the truth

For all that is real

I run for your mother your sister your wife

I run for you and me my friend

I run for life

Zoek ‘em eens op, ik denk dat je begrijpt wat ik bedoel….

We zien jullie hopelijk binnenkort !

facebooktwittergoogle_plusredditlinkedinmailfacebooktwittergoogle_plusredditlinkedinmail

Een reactie plaatsen